logo
 
?

однорукий бандит обезьянки

------- "Basın duyurusu; Dünyaca ünlü piyanist Fazıl Say üç yıldır birlikte olduğu Izmirli sevgilisi piyanist Ece Dağıstan ile Milano'da evlendi.

Türkiye Cumhuriyeti Milano Başkonsolosu Özgür Uludüz'ün kıydığı nikahın şahitliğini yakın dostları Kadir Dursun ve Haldun Demirhisar yaparken, Ece Dağıstan'ın nikah şahitliğini ise yakın arkadaşları Esra Erlevent ve Hande Yılmaz yaptı.

Türkiye'nin Milano Başkonsolosluğu'nda kıyılan nikaha çiftin yakın dostları katıldı. Şimdi böyle bir insanı bir evlilik haberinde nasıl konumlayabiliriz? Türkiye Cumhuriyeti Milano Başkonsolosu Özgür Uludüz'ün kıydığı nikahta Fazıl Say'ın şahitliğini yakın dostları Kadir Dursun ve Haldun Demirhisar yaparken, Ece Dağıstan'ın nikah şahitliğini de yakın arkadaşları Esra Erlevent ve Hande Yılmaz yaptı. O yazılarını okuduğum, zekası, yeteneği ve ürünleriyle ön planda olan kişi aynı kişi olamaz.

Çift düğünlerini bu yaz Türkiye'de yapmayı planlıyor. " Önemli olan Fazıl Say'ın varlığı, yüceliği, eşsizliği..! Türkiye'nin Milano Başkonsolosluğu'nda kıyılan nikaha çiftin yakın dostları katıldı. Tamam, basın bültenini o yazmadı diyelim, paylaşırken böyle pek de saygılı olmayan bir dilde yazılmış basın bültenindeki detayları göremedi mi?

Fazıl Say Italya turnesi kapsamında 27 ocakta dünyanın en onemli konser salonlarından biri olan Milano Teatro alla Scala'da konser verecek Say'ın Italya turnesi Bologna , Floransa ve Torino konserleriyle devam edecek" Yani, "Bu insan önce(! Dünyaca ünlü piyanist Fazıl Say ve 9 Eylül Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda eğitim gördükten sonra, Viyana Müzik Akademisi'nde “Konser Piyanistliği” ve “Müzik Pedagojisi” bölümlerinde, Prof. İnci Hausler Altınok ile devam eden Ece Dağıstan, düğünlerini bu yaz Türkiye'de yapmayı planlıyor." Fazıl Say'ın yazdığı yazıları büyük bir zevkle okurum.

Özellikle bir akımdan ya da bir müzisyenden bahsettiği yazılar olağanüstüdür.

Поскольку уже осенью Стёпа пойдет в первый класс (да-да, в это невозможно поверить, но это действительно так), мы активно озадачились поиском подходящей школы.

Мы живём за городом и сильно ограничены в своём выборе – хочется школу чтобы не нужно было Стёпу возить куда-то далеко и по пробкам, чтобы там было хорошее образование, чтобы подход был правильный, чтобы родители нормальные и дети хорошие. Всё это вместе делает уравнение, практически не решаемое, так что со школой мы пока не определились, хотя и все (кроме Стёпы) ужасно нервничают на эту тему.

А пока суть да дело, чтобы Стёпе жизнь мёдом не казалась, ещё осенью мы решили отправить его в обычную муниципальную школу на подготовительные занятия.

Для начала бабушка Эля повезла его в эту школу на собеседование.

Для столь деликатного дела бабушка Эля была выбрана не случайно – у неё в этой школе рабтает педагогом начальных классов подруга её подруги. По дороге, в машине, Стёпа перепугался, что его уже везут учиться – ну, в смысле прям вот сейчас в 1-й класс. 3.800 рублей в месяц за занятия по субботам с 9 до 11.

Но потом бабушка ему объяснила, что это пока только знакомство и, если всё пройдёт хорошо, он отправится туда на подготовительные занятия. Всё произошло стремительно — тут же, не отходя от кассы, был подписан договор(распишитесь вот тут, вот тут и вот здесь), внесена оплата и Стёпу зачислили на подготовительные курсы.